Marco Polo był kupcem i podróżnikiem weneckim. Urodził się 15 września 1254 roku w Wenecji lub Korčuli, a zmarł 8 stycznia 1324 roku w Wenecji. Wspólnie ze swoim ojcem oraz stryjem pokonał Jedwabny Szlak i dotarł do Chin. Jako jedni z pierwszych przedstawicieli zachodniej cywilizacji dotarli do Państwa Środka. Współcześnie Marco Polo zaliczany jest do największych podróżników w historii, za życia określany był częściej mianem gawędziarza, jego opowieści uznawano zaś za fantastyczne. Historie odbytych przez niego imponujących wypraw spisane zostały gdy przebywał w niewoli po przegranej bitwie morskiej Wenecji i Genui. Zapisu dokonał Rustichell z Pizy, nazywając go „Opisem Świata”.
Niektórzy badacze poddają wątpliwości autentyczność podróży Polo, ponieważ nie znajdują potwierdzenia jego obecności na dworze cesarskim w kronikach chińskich.
Wyprawa Marco Polo na daleki wschód prawdopodobnie nie była możliwa, gdyby nie wcześniejsze podróże jakie odbyli jego ojciec oraz stryj. Utrzymywali oni bardzo szerokie kontakty handlowe z krajami wschodu. Gdy po wielu latach swoich podróży powrócili do rodzinnej Wenecji dowiedzieli się, że podczas ich nieobecności zmarła żona Niccolò – ojca Marco i zostawiła mu pietnastoletniego wówczas syna. Niccolò i Maffeo ( stryj ) przez ponad dwa lata oczekiwali w Wenecji na wybór nowego papieża. Po tym czasie podjęli decyzję o kolejnej wyprawie na wschód na dwór wielkiego chana, gdzie byli już we wcześniejszych latach. Tym zarem zabrali ze sobą siedemnastoletniego Marco.
Podczas swojej podróży pełnili rolę pośredników pomiedzy papieżem a Kubilaj-chanem – mongolskim władcą. Była to druga podróż Niccolò i Maffeo w te rejony, stąd czuli się już dośc pewnie. Władali językiem mongolskim, posiadali pisama papieskie i co ważniejsze pajdzę od Kubilaj-chana, która dawała im ochronę na terytorium mongolskim. Byli kupcami, co sprawiało, że liczyli na duże zyski dzięki tej podróży.
Planowali podążać z Armenii lądem do portu Ormuz nad cieśniną o tej samej nazwie, łączącą Zatokę Perską z Oceanem Indyjskim, i stamtąd kontynuować podróż na statku. Po dotarciu do Ormuzu ich zamiary zmieniły się, gdyż zobaczyli jak kiepskiej jakości są tamtejsze statki. Podjęli decyzje o kontynuacji podróży drogą lądową. Musieli więc pokonać trudną drogę przez Irańską pustynie, następnie weszli na tereny dzisiejszego Afganistanu, gdzie znajdowało się wejście na Jedwabny Szlak. Pokonując góry Pamir oraz stepową pustynię dotarli w końcu do miasta Zhangye. Zanim wyruszyli w ostatni etap swojej podróży zatrzymali się tu na rok. Po upływie tego czasu wyruszyli na dwór wielkiego chana, gdzie dotarli prawdopodobnie 1275 roku.
W Chinach pozostali 17 lat, w tym czasie Marco zaskarbił sobie dużą przychylność i zaufanie Kubilaj-chana. Pozwoliło mu to na dokładne poznanie Chin oraz innych wschodnich krajów, gdzie chan wysyłał go w roli swego emisariusza.
Autentyczność relacji Marco Polo nie jest całkowicie przesądzona. Badacze podkreślają, że był on pierwszym Europejczykiem, który opisał kraje wschodu. Jednak zwracają uwagę na fakt, że część opowiadań jest przesadzona, liczby są wyolbrzymione, a niektóre z twierdzeń nie zgadzają się z rzeczywistością. Naginanie prawdy może wynikać z barwności narracji w opisie Rustichella lub wyolbrzymiania swoich opowieści przez podróżnika. Dzisiejsze badania nie potwierdziły jeszcze w pełni relacji Marco Polo.